Het kabinet presenteerde vandaag het plan om toegang tot sociale media voor kinderen tot 15 jaar te verbieden of sterk te ontmoedigen. Daarmee geeft de overheid een duidelijk signaal: de zorgen over de impact van sociale media op de mentale gezondheid en veiligheid van jongeren worden serieus genomen. En dat is terecht.
Maar een leeftijdsgrens alleen is te simpel gedacht. Wie écht wil investeren in online veiligheid en weerbaarheid van jongeren, zal verder moeten kijken dan een verbod.
Jarenlang klonk de boodschap vooral: “ouders moeten het zelf maar oplossen” of “in het onderwijs is er aandacht genoeg voor” of “deze generatie is gewend ermee om te gaan, ze kennen geen wereld zonder”.
Met dit plan erkent de overheid dat sociale media niet neutraal zijn, maar platforms met verslavende ontwerpen en risico’s voor ontwikkeling, zelfbeeld en welzijn. Die erkenning is belangrijk. Het haalt de discussie weg uit de privésfeer en maakt het een maatschappelijk vraagstuk.
De puberteit is een periode waarin jongeren extra gevoelig zijn voor sociale vergelijking, groepsdruk en bevestiging van buitenaf. En wat te denken van de eindeloosheid aan scroll-tijd en verkorting van concentratie en spanningsboog? Minder blootstelling aan sociale media kan helpen om de druk van likes, filters en perfectiebeelden te verminderen. Dat kan bijdragen aan meer rust, betere slaap en een gezonder zelfbeeld.
Veel ouders ervaren dagelijks strijd over schermtijd en sociale media. Een landelijke norm kan hen steun geven: “Het is niet alleen onze regel, dit is een maatschappelijke afspraak.” Dat kan opvoedkundige gesprekken vergemakkelijken en ouders meer rugdekking geven.
Ik denk terug aan de introductie van ‘nix 18’ waarbij de norm werd gesteld dat alcoholgebruik tot 18 jaar verboden werd. Dit is een vergelijkbare introductie.
Voor kinderen en jongeren zijn online en offline één wereld. Voor hen is de online wereld geen aparte realiteit. Vriendschappen, identiteit, school, hobby’s en sociale contacten lopen door elkaar heen. Een verbod kan voelen als uitsluiting: “Ik hoor er niet bij.” Dat kan juist sociale druk en stiekem gedrag versterken, in plaats van beschermen.
De praktijk leert: leeftijdsgrenzen zijn makkelijk te omzeilen. Met een andere geboortedatum, een account van een oudere broer of zus, of via buitenlandse platforms. Wie alleen inzet op een verbod, wekt de schijn van controle, terwijl de echte risico’s onder de oppervlakte doorgaan.
Het grootste probleem zit niet alleen in de leeftijd, maar in het ontwerp van platforms: eindeloos scrollen, verslavende algoritmes, sociale vergelijking en commerciële prikkels. Zolang die systemen niet worden aangepakt, blijft de druk bestaan — ook voor jongeren boven de 15. En worden jongeren vanaf 15 jaar dan ‘opeens’ blootgesteld?
Als we kinderen en jongeren écht willen beschermen, is een bredere aanpak nodig. Niet alleen begrenzen, maar vooral versterken.
Kinderen moeten leren hoe sociale media werken:
Veel ouders willen wel begeleiden, maar weten niet hoe. Wat is normaal? Wanneer grijp je in? Hoe voer je het gesprek zonder strijd? Praktische handvatten, trainingen en ouderavonden kunnen ouders helpen om niet alleen regels te stellen, maar ook in gesprek te blijven. Ik merk tijdens workshops die ik verzorg over dit onderwerp dat ouders hiermee worstelen en graag meer handvatten willen.
Ook als een verbod tot 15 jaar wordt ingesteld is er voorbereiding nodig. Zo kunnen kinderen die digitaal vaardig zijn het verbod mogelijk omzeilen. En voorbereiding is ook nodig voor kinderen vanaf 15 jaar ‘opeens’ de digitale sociale media ‘snelweg’ opgaan.
Mediawijs opvoeden is een gezamenlijke taak. Scholen spelen, samen met opvoeders een sleutelrol. Ook al mogen de mobiele telefoons de klas meestal niet meer in, de effecten komen wel de school in. Ook na een verbod zullen leerlingen vanaf 15 jaar voorbereid moeten zijn. Digitaal weerbaar opvoeden hoort niet alleen te gaan over “hoe gebruik je een tablet”, maar ook over:
Het kabinetsvoorstel is een belangrijk signaal: sociale media zijn geen onschuldig speelgoed. Maar wie denkt dat een leeftijdsgrens het probleem oplost, onderschat de complexiteit van de digitale leefwereld van jongeren.
Een verbod kan een startpunt zijn. Geen eindpunt.
Echte online veiligheid vraagt om investeren in vaardigheden, weerbaarheid, opvoeding en onderwijs.
Als het kabinetsvoorstel één ding duidelijk maakt, dan is het dat online veiligheid vraagt om meer dan regelgeving. Het vraagt om structurele aandacht, deskundige begeleiding en een gezamenlijke aanpak van ouders, scholen en professionals.
Wie de stap wil zetten van begrenzen naar versterken, doet er goed aan te investeren in digitale weerbaarheid en mediawijsheid als vast onderdeel van opvoeding en onderwijs. Niet als extraatje, maar als essentieel onderdeel van opgroeien in deze tijd.
Daarom sta ik zo achter de aanpak van het programma Feel Fine Online dat aansluit bij wat er nú nodig is: workshops voor kinderen en jongeren en informatiebijeenkomsten voor ouders en (onderwijs)professionals.
Programma’s zoals Feel Fine Online laten zien dat het anders kan: niet alleen beschermen door te verbieden, maar versterken door te leren. Het thema van de kabinetsplannen ‘aan de slag’ past hierbij: wij gaan ‘aan de slag’ met kinderen, jongeren, ouders én scholen. Kom maar op: alle Sta Sterk trainers staan klaar met Feel Fine Online.
Want uiteindelijk gaat het niet om: “Mag je online?”
Het gaat om: “Kun je online sterk, veilig en met vertrouwen je weg vinden?”
Als ouder ken je je eigen kind als geen ander. Je ziet hun nieuwsgierigheid, hun potentieel – en misschien ook hun onzekerheid over wat komen gaat. De overstap van groep 8 naar de middelbare school is een mijlpaal, maar kan ook een spannende sprong in het diepe zijn. Brugklastraining “Stevige Stap”: voor een zelfverzekerde overstap. De training helpt de kinderen in groep 8 de sprong beter voorbereid en met meer zelfvertrouwen te maken.
Voor veel kinderen is de overstap naar de middelbare school meer dan alleen een nieuw gebouw en andere leraren. Het betekent:
• Nieuwe sociale groepen
• Andere verwachtingen op het gebied van planning en zelfstandigheid
• Een nieuwe balans tussen presteren, omgaan met nieuwe klasgenoten en jezelf blijven
Veel brugklassers in het eerste jaar kampen met faalangst, stress, prestatiedruk. Sommige kinderen trekken zich terug, anderen overschreeuwen zichzelf. En hoewel scholen hun best doen, is er vaak weinig ruimte voor individuele emotionele begeleiding. Daarom is er de brugklastraining “Stevige Stap” voor groep 8-leerlingen; speciaal ontwikkeld om hen te helpen met:
• Zelfvertrouwen opbouwen, bijvoorbeeld voor nieuwe situaties
• Leren omgaan met stress en versterken van oplossend vermogen
• Plannen en organiseren van huiswerk
• Positieve communicatie en sociale weerbaarheid
Door hier al aan te werken vóór de overstap merken we dat de leerlingen meer ontspannen aan de zomervakantie beginnen en daarna met meer zelfvertrouwen in de brugklas starten. Met dat doel is de brugklastraining ‘Stevige Stap’ ontwikkeld: met een start voor de zomervakantie en een doorloop tot ná de start in de brugklas, op de middelbare school.
Ouders denken soms “mijn kind redt het wel” en kunnen een brugklastraining zien als een signaal dat hun kind het niet aan zou kunnen. Dat zie ik anders. Het is een extra steuntje in de rug en zorgt enerzijds voor een meer ontspannen aanloop en anderzijds voor een meer zelfverzekerde stap doordat kinderen beter voorbereid zijn op wat hun te wachten staat. Zo oefenen we met sociale en assertieve vaardigheden voorafgaand aan de overstap en bijvoorbeeld planningsvaardigheden die direct toe te passen zijn na de start in de brugklas. Ik benader de training niet als vangnet, maar als springplank. In plaats van een teken van zwakte is het juist een investering in zelfvertrouwen en groei.
De training van 10 bijeenkomsten start met 5 bijeenkomsten vóór de overstap, meestal in mei of juni. Die bijeenkomsten zijn o.a. gericht op het oefenen met assertieve en sociale vaardigheden om een sterke eerste indruk te maken en het kennismaken te vergemakkelijken met tips en kennis. In de groepstraining werken we met minimaal 4 en maximaal 6 deelnemers.
Rondom deze eerste bijeenkomsten vindt ook een aparte ouderbijeenkomst plaats. Daarnaast kunnen ouders de gehele periode meelezen in het werkboek, dat vol staat met informatie, tips en opdrachten van de deelnemers.
Na de zomervakantie vinden de volgende 5 bijeenkomsten plaats, dus: na de start in de brugklas. De deelnemers kunnen dan hun eigen ervaringen direct inzetten in de training en andersom bijvoorbeeld planningsvaardigheden uit de training direct in de praktijk toepassen.
De training ‘Stevige Stap’ is ontwikkeld vanuit het landelijk Kenniscentrum Omgaan met Pesten. Deze training wordt exclusief verzorgd door intensief opgeleide Sta Sterk trainers die zich hebben gespecialiseerd in de doelgroep voor deze training. Daarbij wordt de inhoud van de training regelmatig getoetst en aangepast aan nieuwe inzichten en versterken de trainers elkaar door onderlinge intervisie.
Laat jouw kind de middelbare school binnenstappen met vertrouwen in plaats van twijfel; gun je kind een plekje bij de brugklastraining ‘Stevige Stap’! Is is in de groepstraining plek voor maximaal 4-6 kinderen. Vol=vol.
Stuur vandaag nog een mail naar Mariëlle om een plek te reserveren en een intake gesprek te plannen.
Meer informatie is te vinden op deze pagina.
In Nederland wordt Halloween steeds groter en op meer en meer plaatsen zichtbaar gevierd. Er is bijna geen ontkomen meer aan op 31 oktober.
Op zoek naar de achtergrond vond ik informatie over een Keltische traditie. Omdat volgens de Keltische kalender het nieuwe jaar op 1 november begint, werd de avond ervoor ‘allerheiligenavond’ gevierd.
Het is later overgewaaid naar Amerika en wij kennen het van o.a. televisieseries waarbij kinderen verkleed langs de deuren gaan voor ’trick or treat’. In Nederland kenden we al zo’n zelfde soort traditie rondom Sint Maarten (11 november) in Nederland. Het verschil zit ‘m vooral in het thema. Bij Halloween gaat het vooral om griezelen. Tegenwoordig wordt hier in Nederland op steeds meer plaatsen aandacht aan besteed. Versierde etalages, spinnenwebben op huizen, heksen voor de ramen en spoken aan de gevels.
Dit blog schreef ik eerder voor de website van faalangstcentrum Rotterdam in de ‘week tegen pesten’.
Een vergeten groep?De eerste prioriteit: de basisscholen zo snel mogelijk weer openen. Dit hoor ik de afgelopen dagen op radio, tv en lees ik in de krant en op nieuwssites.
Wat fijn dat heropening van scholen nu een prioriteit van de overheid is. Ik snap dat dit belangrijk is. Ouders kunnen dan weer meer ongestoord werken, de stress in de huishoudens neemt af, de kinderen gaan weer om met leeftijdsgenoten.
Dit blog schreef ik eerder voor faalangstcentrum Rotterdam:
In dit blog deel ik alvast een paar tips voor ouders om hun kind te helpen bij groei in zelfvertrouwen. Er is nog veel meer over te vertellen, dus lees ook mijn andere blogs.
Je kan je kind helpen te groeien in zelfvertrouwen door simpelweg aanwezig te zijn: met echte aandacht en liefde omringen. Dat is een open deur (alhoewel helaas niet voor iedereen vanzelfsprekend mogelijk). Echte aandacht is dus niet op je telefoon kijken terwijl je met je kind speelt. Het is niet op een bankje zitten terwijl je kind in de zandbak zit. Voor echte aandacht ga je samen spelen, samen praten, samen puzzelen, samen ontdekken, samen (voor)lezen. Kortom: met aandacht samen zijn.
Buiten het ‘er zijn’ voor je kind is het ook belangrijk om duidelijke grenzen te stellen. Duidelijke grenzen helpen je kind. Door duidelijke grenzen te stellen geef je ten eerste het goede voorbeeld (je wilt tenslotte dat jouw kind ook zijn/haar eigen grens kan aangeven) en ten tweede haal je onzekerheden weg. Je kind hoeft niet te twijfelen wat er van hem/haar verwacht wordt als jij duidelijk aangeeft tot waar het oké is voor jou en wanneer je zegt ‘Tot hier en niet verder.’ Je kan grenzen stellen door afspraken/regels vast te leggen.
Het helpt om hier over na te denken voordat je ervoor om de tafel gaat zitten. Stel je eens voor dat jij wordt aangehouden door de politie en je krijgt een bekeuring voor bijvoorbeeld te hard rijden, terwijl je geen idee had dat er een maximum snelheid gold op die plek. Dan ben je niet alleen verontwaardigd (of boos), maar je gaat op andere plekken wellicht ook twijfelen aan de limiet. Zo werkt het voor je kind ook. Het is fijner voor jouw kind om jouw grenzen te kennen en te weten hoe ver hij/zij kan gaan voordat er een onbekende grens overschreden wordt, er wellicht een bestraffend gesprek volgt en je kind in volgende situaties ook kan gaan twijfelen of iets kan en mag of niet.
Een ander voordeel van het duidelijk maken van jouw grenzen is je voorbeeldgedrag. Je wilt graag dat je kind zijn/haar eigen grenzen duidelijk (en respectvol) aan kan geven én rekening leert houden met de grenzen van anderen. Mijn stellige overtuiging is: als eenkind van jongs af aan leert dat er grenzen zijn, zal hij/zij grensoverschrijdend gedrag later ook makkelijker herkennen. Dus ‘nee’ zeggen tegen je kind is helemaal niet verkeerd (‘ja’ zeggen ook niet overigens).
Bij het omgaan met elkaar en ook in de opvoeding gaat het om duidelijkheid én respect. Dat respect gaat dan meestal over ‘hoe’. Dat heeft te maken met weerbaarheid; daarover in een ander blog meer.
Onderzoek aan de Harvard-universiteit heeft uitgewezen dat het een positief effect heeft op het het zelfvertrouwen als kinderen hun eigen taken krijgen en die zelfstandig kunnen uitvoeren. Dit kan met simpele taken in het huishouden al vanaf jonge leeftijd. Je eigen bord in de afwasmachine zetten of afwassen, schone sokken bij elkaar zoek en oprollen en later ook de was opvouwen. Ook het buitenzetten van vuilniszakken zou helpen om kinderen zich te leren realiseren dat ze hard moeten werken in hun leven. Kinderen die daarentegen niets hoeven doen in het huishouden (omdat alles voor hen gedaan wordt) leren niet bij te dragen aan hun omgeving en de samenleving. Het bijdragen in huishoudelijke taken zou volgens het onderzoek helpen bij het ontwikkelen van zelfstandigheid en verantwoordelijkheidsgevoel. Dit alles draagt bij aan groei in zelfvertrouwen. En de andere, positieve kant: een kind dat helpt in het huishouden verlicht ook de taken van de ouder(s). Win-win zou ik zeggen!
Tenslotte noem ik hier ook expliciet nog het geven van complimenten. Ik heb er eerder al eens over geschreven, maar het geven van complimenten op zich is geen doel, het dient gemeend te zijn en vooral gericht op gedrag en groei. Dus in plaats van complimenten op uitkomst (de schone kamer bijvoorbeeld) is het beter om te complimenteren op de weg er naartoe (het harde werk, of de overwonnen tegenzin, of het eigen initiatief als dat er was). Op die manier laat je merken je kind (en zijn/haar inzet) echt te zien en niet alleen het resultaat.
Natuurlijk zijn er nog veel meer tips, die deel ik graag in een volgend blog. Voel je vooral niet belemmerd om inspiratie te zoeken op dit gebied, want ik weet als geen ander (als moeder van 2 tieners) dat een beetje inspiratie op opvoed-gebied soms heel fijn kan zijn. Daarom deel ik mijn blogs!
En wil je eens sparren over dit onderwerp? Mail me maar: mailto:info@dehoofdzaakcoaching.nl!
Wat is het, waarom is weerbaarheid zo belangrijk?
Weet wat je zelf kan doen om jezelf (of je kind) hiermee verder te helpen.
In mijn praktijk kom ik regelmatig mensen tegen die zich zorgen maken en daar veel over nadenken (piekeren). Ze hebben last van piekergedachten; een gedachtenstroom die spanning oplevert en die hen belemmert. Ze blokkeren, kunnen niet meer kunnen ontspannen of hebben moeite met in slaap komen. Ze ervaren vaak dat het moeilijk is om met het piekeren te stoppen.
Piekergedachten horen niet alleen bij volwassenen, ook kinderen en tieners kunnen ermee worstelen. Piekeren en faalangst, piekeren en pesten; het gaat vaak hand in hand. Het kan zorgen dat je geen nieuwe uitdagingen of sociale contacten meer aangaat, dat je niet meer durft.
Wat kan helpen? Ik deel mijn ervaringen uit de praktijk met je en geef je tips.
Vandaag is het de dag tegen pesten. Op deze dag wordt via allerlei kanalen en door allerlei instanties extra aandacht besteed aan het onderwerp pesten. Dit onderwerp heeft in mijn praktijk het hele jaar door de aandacht, maar deze speciale dag is een extra mooie gelegenheid voor een blog over dé oplossing tegen pesten, want: sjonge…wat is het nodig!
(meer…)
Digitaal pesten / cyberpesten / online pesten: het is een relatief ‘nieuwe’ vorm van pesten.
Iedere ouder weet wat pesten is. Maar cyberpesten: wat is het eigenlijk? Is dat nou zo anders dan ‘gewoon’ pesten? En zijn de gevolgen van cyberpesten anders dan bij andere vormen van pesten? Het is een belangrijk onderwerp en ik zal uitleggen waarom cyberpesten onze aandacht verdient:
Niet lekker in je vel zitten brengt spanning met zich mee. Dat kan zowel mentale spanning als fysieke spanning zijn. Door aan de slag te gaan met de fysieke spanning en bewuste fysieke ontspanning, zal automatisch de mentale spanning ook afnemen.
De ontspanningsoefening ‘bodyscan’ is gemakkelijk toepasbaar en duurt niet lang. Ik doe ‘m al heel lang tijdens trainingen en de ervaringen zijn altijd prettig.
In de 18 jaren dat ik (jazz)dans les gaf, vonden mijn leerlingen onderstaande variant altijd een heerlijk ontspannen manier om de les af te sluiten. De laatste jaren gebruik ik deze oefening weer bij m’n weerbaarheidstrainingen. Ik deel ‘m graag met jullie: (meer…)
Vandaag is de ‘dag tegen pesten’, een mooie gelegenheid voor een nieuwe blog. Omdat ik in mijn praktijk merk dat het voor ouders erg moeilijk kan zijn als hun kind in aanraking komt met pestgedrag, is dat het onderwerp van dit blog.
Omdat ik van delen hou: hieronder 6 tips voor ouders over omgaan met pesten. (meer…)
Vastgelopen in het voortgezet onderwijs Er zijn leerlingen in het voortgezet onderwijs die vastlopen:
Leerlingen die het altijd prima hebben gedaan op school. Leerlingen die niet dom zijn. Dat zijn ook leerlingen met betrokken ouders. En deze leerlingen zitten op een goede school.
Tóch lopen ze vast.
Kúnnen deze leerlingen eigenlijk wel leren? Wat is er aan de hand? Lees het hieronder: (meer…)
Vandaag stond de kop ‘Brugklas bibbers voor groep 8’ op de voorpagina van kinderkrant ‘kidsweek’. En grote zus van de kidsweek, de jeugdkrant ‘seven days’ publiceerde een onderzoek onder 600 basisscholieren hierover (het artikel vind je hier).
Beide kranten erkennen dat het gedag zeggen van je oude, vertrouwde basisschool moeilijk is, maar het grote, nieuwe onbekende van de brugklas is nóg spannender. Hiervan krijgen de ‘groep 8-ers’ de bibbers. Wat kan je als ouder doen om je kind hier goed bij te begeleiden? (meer…)
Ken je dat:
jouw kind zit in groep 7 of 8 van de basisschool. Jij weet precies wat er omgaat in zijn/haar leven, met wie je kind omgaat, wat hij/zij leert op school, welke vakken goed gaan, waar hulp bij nodig is, welk huiswerk wanneer af moet zijn…etc.
Je bent een betrokken ouder. En jouw kind gaat straks naar de brugklas…. hoe betrokken kan je dan nog zijn? Hoe zie jij de verandering voor je? Durf je ‘los te laten’ en denk je dat jouw kind er helemaal klaar voor is? (meer…)
Keuzes, keuzesLaat ik eerlijk zijn: ik maak niet altijd de beste keuzes. En dan heb ik het vooral over prioriteiten stellen. Als ik mijn computer aanzet, zijn de social media toch vaak prominent aanwezig in mijn interesselijst. Het komt niet zelden voor dat ik met iets zakelijks bezig moet zijn en mezelf opeens terugvind op Facebook. En als ik dat als volwassene al heb, hoe gek is het dan dat onze pubers dit ook overkomt? Er is zoveel afleiding en verleiding.
Deze week start in Rotterdam de nieuwe inschrijfprocedure voor het voortgezet onderwijs.
Zijn de Rotterdamse kinderen in groep 8 goed voorbereid op de brugklas? Uiteraard hebben ze allemaal veel geleerd op de basisschool, maar hebben ze ook geleerd hóe ze kunnen leren? Het is niet voor alle leerlingen zo vanzelfsprekend.
Wat kan helpen? Lees het hieronder: (meer…)
Training ‘Heppie!? Kinderen en emoties’Kinderen zitten vol emoties. En waar het ene kind als vanzelf leert omgaan met al die verschillende gevoelens en emoties, zo laat een ander kind zich regelmatig overspoelen waardoor het zich machteloos voelt en niet weet hoe het hiermee om moet gaan. En juist deze kinderen krijgen vaak negatieve reacties wat hen niet echt helpt om te léren omgaan met emoties. En dat is wat kinderen te doen hebben; ze moeten nog leren omgaan met emoties en het is onze taak als opvoeder ze daarbij te helpen en ondersteunen.
Maar hoe?… (meer…)
Week tegen pesten 2015 – zelfvertrouwenWat gaat het snel; vandaag alweer de vijfde dag van de ‘week tegen pesten’ van dit jaar. Ik zeg tegen mijn kinderen altijd ‘wat je belooft, dat moet je doen’ (daar mogen ze mij aan houden) en ik heb beloofd om elke dag een blog over pesten te schrijven deze week. Dat doe ik dus! Vandaag het slot van deze week: ‘bouwen aan je zelfvertrouwen’. Want laten we eerlijk zijn: een kind dat weerbaar is, zal minder gevoelig zijn voor pesten. Zelfvertrouwen en een positief zelfbeeld zijn voorwaarden voor weerbaarheid. En daar ligt een groot deel van de oplossing. Dat geldt voor volwassenen trouwens net zo goed!
Leuk gezegd, dat ‘bouwen aan je zelfvertrouwen’, maar hoe dan? Als je wist hoe dat moest, dan deed je het al…toch? Hier een aantal tips waar je meteen mee uit de voeten kan: (meer…)
Week tegen pesten 2015 – kuddegedragHet is alweer donderdag: de vierde dag van de ‘week tegen pesten’ van dit jaar. De vierde dag, dus mijn vierde blog deze week. Net zoals de vorige drie dagen sluit ik aan bij de ondertitel van de ‘week tegen pesten’ van dit jaar:
Week tegen pesten 2015 – het geheimDe derde dag van de ‘week tegen pesten’ van dit jaar is aangebroken. Zoals beloofd publiceer ik elke dag een blog over dit onderwerp, met de link naar de ondertitel:
Week tegen pesten 2015 – cyberpestenDag twee van de ‘week tegen pesten 2015’, met -zoals beloofd- elke dag een blog over pesten. Gisteren publiceerde ik ‘waar haal jij het lef vandaan?’, vandaag een blog over mijn visie op het ‘#’-teken in de ondertitel van dit jaar:
Het ‘hekje’, tegenwoordig ook wel de ‘hashtag’ genoemd is het teken dat aan een twitter bericht vooraf gaat. In het kader van het thema pesten is dat een duidelijke verwijzing naar digitaal pesten (cyberpesten) lijkt me.
Vandaag is de eerste dag van de “week tegen pesten” van dit jaar. Dat betekent dat deze hele week allerlei media aandacht besteden aan het onderwerp pesten. Ook de blogs op mijn website staan deze week in het teken van pesten. Met achtergrondinformatie en tips hoop ik mijn lezers te informeren en inspireren.
De ondertitel van dit jaar is ‘#durf jij het aan?’. Waarom is er voor deze titel gekozen? Vandaag deel 1 van mijn visie hierop.
Afgelopen week las ik ergens een bericht dat mensen zich verschrikkelijk zouden storen aan het ‘wippende been’ van Eva Jinek in haar talkshow.
Gek genoeg liet dit (op zich onbenullige) bericht me niet los. Waarom storen mensen zich daaraan, dacht ik? Valt het zo op? Is de inhoud van het programma niet boeiend genoeg, zodat ze snel afgeleid zijn? Zou het mij ook storen? En wat me eigenlijk nog het meest fascineerde: waarom nemen deze mensen de moeite om hun ergernissen te melden bij de media?
Pesten is niets nieuws en zal nooit helemaal verdwijnen. Reden temeer om iedereen die ermee te maken krijgt goed te ondersteunen. Vooral kinderen kunnen daarbij onze hulp goed gebruiken, want als je op jonge leeftijd al leert hoe je met pesten om kan gaan, heb je daar wat aan voor de rest van je leven.
Om kinderen te leren begeleiden bij pesten is deze training ontwikkeld. (meer…)
Vandaag is het alweer de laatste dag van de ‘week tegen pesten’ van dit jaar. Ik hoop dat deze themaweek een goede traditie wordt en jaarlijks meer aandacht zal trekken, net zolang tot het ingebed is. Voor mij was dit in ieder geval een uitgelezen kans om het belang van het onderwerp aan te kunnen geven en informatie te delen. Vandaag dus weer een blog én een tip; dit keer over omgaan met pestgedrag: is negeren een goede optie als het gaat om omgaan met pestgedrag? (meer…)
Stel: je kind wil niet meer naar school. Je zoon klaagt over buikpijn. Of je dochter neemt de laatste tijd opeens geen vriendinnetjes meer mee vanuit school. Er is een kans dat je kind last heeft van pesten op school. Misschien wordt hij of zij zelf wel gepest. Het is te hopen dat dit niet gebeurt, maar gezien de cijfers die voortkomen uit diverse onderzoeken is de kans dat ook jouw kind met pesten in aanraking komt vrij groot. En natuurlijk wil jij dan wat doen om de situatie te verbeteren. Lees hier hoe dit gezicht hierbij kan helpen: 
(meer…)
Het is de nationale ‘week tegen pesten’. Dat betekent dat er veel (media) aandacht is voor dit belangrijke onderwerp. Mooi! Ik ben blij dat het onderwerp serieus besproken wordt.
Het thema van deze ‘week tegen pesten’ is horen, zien en ‘speak up’. Daar kan ik wel wat mee: (meer…)
‘Kom je mee belletje lellen?’
‘Ga je mee stenen gooien op het schoolplein?’
Hoe reageert jouw kind op zulke vragen?
‘Neem nog een wijntje’
En wat zeg jij dan?
(meer…)
Leren in de vakantie
Hoewel het grootste deel van Nederland al vakantie heeft, moeten mijn kinderen nog een weekje naar school. Wel een bijzondere week, want de gebruikelijke structuur raakt aardig zoek in de laatste dagen voor de vakantie. Er worden extra spelletjes gespeeld en op de laatste dag mogen ze zelfs eigen speelgoed meenemen. Ze ervaren het als een feestje. Gelukkig maar!
En dan is het straks ook voor ons vakantie. We gaan nog niet meteen op reis, dus is er eerst nog extra tijd om lekker te spelen; en dat is me toch belangrijk:
Het is weer die tijd van het jaar: groep acht neemt afscheid van de basisschool. De vakantie is alleen in het noorden van het land pas begonnen. Dat betekent dat er nog veel kinderen in het ‘oude’ schooljaar bezig zijn en er vervolgens ook nog zes weken vakantie moet worden ‘overleefd’. Toch zijn de schoolagenda’s, nieuwe hippe schriften en alle mogelijk soorten kaftpapier al ruimschoots verkrijgbaar.
‘Be your selfie’ lees ik op de schoolcampus van een groot warenhuis. (meer…)
‘Dat kan ik toch niet.’
‘Dat doe ik niet, want ik kan het vast niet.’
‘Ik ben dom.’
‘Niemand vindt mij leuk.’
‘Ik kan niet eens….’
Allemaal uitspraken waarbij we denken: ‘dit is niet goed’. Maar dan? (meer…)
Is school een veilige plek voor alle leerlingen?
Gisteren was in het nieuws dat de rechter in Rotterdam de komende uitzending van het programma ‘project P’ heeft verboden op verzoek van een middelbare school in Hoogvliet. Het gaat om beelden die met een verborgen camera zijn gemaakt van pestende jongeren. Een jongen van die school had zich bij het programma aangemeld, omdat hij wordt gepest en geen andere oplossing zag dan de hulp van het televisie programma in te roepen. Hij kreeg een camera mee die verborgen werd in zijn rugzak en daarmee werden de beelden van zijn pestende mede-scholieren vastgelegd. Bij uitzending worden de gezichten van de pesters die met de verborgen camera zijn gemaakt onherkenbaar in beeld gebracht. (meer…)
Het is schoolvakantie. We zijn fijn een weekje weg als gezin naar een gezellig vakantiepark in Friesland.
We genieten van de prachtige omgeving en de ruimte en rust met elkaar. Nou ja….rust…. Lees mijn verhaal over een dom gansje en een pestkop op vakantie.
Stelling: ‘pesten hoort er gewoon bij’Gisteren las ik een artikel in de krant. Een vooraanstaand Nederlandse filosoof is van mening dat pesten er gewoon bij hoort in onze cultuur. Het is volgens deze man iets dat we altijd al gedaan hebben, ook als volwassenen blijven doen in de werksituatie en het is niet altijd kwaad bedoeld.
Er zijn voor- en tegenstanders van deze stelling. Een psychologe reageerde dat deze mening ervoor zorgt dat het probleem niet onderkend wordt. Pesten wordt dan niet als een probleem ervaren, maar als een gegeven. Dat zorgt ervoor dat een kind dat het pesten als probleem ervaart zich niet gekend voelt (bijvoorbeeld bij zijn of haar ouders) en hier (nog meer) schade van ondervindt.
Opvoed dilemma – wat is jouw keuze?Stel: je staat met je tweejarige kind voor het zebrapad en je kind wil je hand niet vasthouden. Jij wilt dit wel, want je vindt veilig oversteken belangrijk. Je ziet de scène die jouw peuterpuber zal gaan schoppen al helemaal voor je en daar heb je absoluut geen zin in. Wat doe je?
