Werken aan weerbaarheid: daarvoor staat De Hoofdzaak Coaching. Maar wat is het, waarom is weerbaarheid zo belangrijk?
Weet wat je zelf kan doen om jezelf (of je kind) hiermee verder te helpen.

Wat is weerbaarheid?

Weerbaarheid zegt iets over de manier waarop je om kan gaan met sociale en lastige situaties. Weerbaar zijn wil zeggen dat je op een passende manier voor jezelf (en anderen) op kan komen, met respect voor jezelf en de ander.

In het woordenboek staat bij weerbaarheid ‘vermogen tot verdediging’.

Uit de beschrijving hierboven kunnen we afleiden dat verschillende aspecten een rol spelen bij weerbaarheid. Minder weerbare mensen hebben vaak moeite met één of meer onderdelen waardoor het voor hen lastig is om voor zichzelf op te komen. Dit kan te maken hebben met bijvoorbeeld:

  • Respect
  • Grenzen
  • Verdedigen

Respect

Respect heeft twee kanten:

–> respect voor jezelf (zelfrespect) en

–> respect voor anderen. 

Respect voor jezelf heeft te maken met gevoel van eigenwaarde en zelfvertrouwen. Voor mensen die moeite hebben om voor zichzelf op te komen geldt vaak dat ze geen sterk gevoel van eigenwaarde hebben. Ze voelen zich vaak onzeker. Daardoor hebben ze bijvoorbeeld vaak bevestiging van anderen nodig voordat ze ergens aan beginnen, of durven ze bepaalde dingen niet te doen of te zeggen.

Sociale vaardigheden en inlevingsvermogen spelen een grote rol bij weerbaarheid. In de omgang met anderen is naast zelfrespect ook respect voor de ander nodig. Bijvoorbeeld om te weten wat de ‘passende manier’ is om voor jezelf op te komen. Daarnaast is respect voor anderen ook belangrijk om voor anderen op te kunnen komen. Door goed te kijken en (h)erkennen wat een ander nodig heeft kan je daar een inschatting van maken. 

Grenzen

Weerbaarheid en grenzen:
ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. 

Het kennen van je eigen grenzen is een voorwaarde voor weerbaarheid. Want als je je eigen grenzen niet kent kan je ze ook niet aangeven. En als je ze wel kent, moet je ze ook nog erkennen en herkennen én de vaardigheid hebben om ze op een duidelijke (en respectvolle) manier aan te kunnen geven. Je grenzen aangeven getuigt van zelfrespect én het versterkt ook het gevoel van eigenwaarde. Zo zijn ook grenzen en respect met elkaar verbonden.

Waar zelfrespect en eigenwaarde te maken heeft met weten waar je goed in bent, heeft het ook te maken in weten waar je niet goed in bent. Dat is ook een manier om je eigen grenzen te kennen. Als je weet waar je niet goed in bent, weet je ook waar je hulp bij nodig hebt. Op tijd hulp kunnen en durven vragen getuigt van weerbaarheid.

Het gaat in het leven echter niet alleen om je eigen grenzen. Ook de grenzen van anderen herkennen en erkennen (daar is de volgorde andersom!) zijn belangrijk om je weerbaar op te kunnen stellen. Het hiervoor genoemde respect voor de ander speelt hierbij een grote rol. 

Verdediging

Weerbare mensen kunnen zichzelf verdedigen (voor zichzelf opkomen) en anderen verdedigen (helpersgedrag) en kunnen daarbij een sterke houding inzetten. Ze laten niet over zichzelf heenlopen en kunnen rekening houden met zichzelf én anderen. De uitdrukking ‘sterk in je schoenen staan’ doelt op een sterke lichaamshouding. Het straalt zelfvertrouwen uit en een sterke lichaamshouding helpt om overtuigend over te komen.

De sterke lichaamshouding omvat alle lichaamstaal. Naast fysiek sterk kunnen staan (met twee voeten stevig op de grond, ofwel: geaard) is oogcontact ook van invloed. Oogcontact maken straalt zelfvertrouwen uit. Andersom is er ook zelfvertrouwen (zelfrespect) nodig om oogcontact te kunnen en durven maken en zo grijpt het geheel in elkaar.

Waarom is weerbaarheid belangrijk?

Weerbare mensen kunnen goed voor zichzelf opkomen. Dat betekent dat ze niet over zichzelf heen laten lopen. 

Weerbare mensen kunnen en durven voor hun eigen mening uit te komen zonder een ander ‘af te branden’ om een eventueel andere mening.

Weerbare mensen kunnen zichzelf sneller herpakken bij mogelijke tegenslagen.

Weerbare mensen worden over het algemeen ervaren als ‘prettig in de omgang’ omdat ze zelfrespect en vertrouwen uitstralen en respect voor anderen tonen. Daarbij zij ze zich bewust van de grenzen van anderen.

Weerbare mensen zijn zich bewust van hun eigen grenzen en geven duidelijkheid aan hun omgeving. Anderen hoeven niet te raden en weten waar ze aan toe zijn in de omgang met elkaar. 

Werken aan weerbaarheid

Wat kan je zelf doen? 

Of hoe kan je als ouder je kind hiermee helpen?

Heb je het idee dat je jouw weerbaarheid verder wilt ontwikkelen? Of denk je dat jouw kind hier hulp mee kan gebruiken? Een weerbaarheidstraining is misschien niet meteen nodig. Je kan jezelf (en/of) je kind helpen groeien hierin.

Werken aan weerbaarheid doe je (o.a.) door aandacht besteden aan de verschillende aspecten waarover je hierboven hebt kunnen lezen. Het bouwen aan zelfvertrouwen het basisbeginsel voor het werken aan weerbaarheid. 

Bouwen aan zelfvertrouwen

Hoe is jouw zelfbeeld? En het zelfbeeld van je kind?

Weet je waar je goed in bent? Als jouw dagelijkse bezigheden bestaan uit dingen waar je eigenlijk niet zo goed in bent heeft dat een negatieve invloed op je zelfbeeld. Wanneer je weet waar je goed in bent kan je dat bewust(er) inzetten. Je geeft jezelf dan positieve aandacht.

Door je kind positieve aandacht te geven help je hem/haar ook om zelfvertrouwen te ontwikkelen. Dat doe je door (gerichte en gemeende) complimenten te geven, opbouwende kritiek te geven en je kind te stimuleren zelf dingen uit te proberen en eigen problemen op te lossen (waarbij je open staat voor hulp).

Het is belangrijk om te weten dat je gewaardeerd wordt. Krijg jij waardering van je omgeving? Zo niet; wat doet dat met je? Zit je wel op de juiste plek?

En hoe laat je als ouder aan je kind weten dat hij/zij gewaardeerd wordt? Laat jij je weten kind dat hij/zij er mag zijn? Toon je oprechte interesse en erken het gevoel van je kind (zonder er persé in mee te gaan kan je ruimte geven aan de emoties van je kind).

Wanneer kan je extra hulp gebruiken?

In mijn praktijk help ik mensen op hun eigen niveau werken aan weerbaarheid. Dit geldt op een eigen manier voor kinderen, tieners en volwassenen.

Weerbaarheidstraining, Faalangst en Leren leren Training in Rotterdam

Een weerbaarheidstraining op maat bij De Hoofdzaak Coaching helpt om:

  • Meer zelfvertrouwen te krijgen
  • Je minder onzeker te voelen
  • Opkomen voor jezelf
  • Omgaan met vervelend gedrag van anderen
  • Effectiever je eigen grenzen aan te geven
  • Minder over je heen te laten lopen
  • Grensoverschrijdend gedrag beter te kunnen stoppen
  • Beter ‘nee’ kunnen zeggen
  • Zelfstandiger te functioneren
  • Makkelijker zelf tot oplossingen te komen en minder hulp nodig hebben
  • Een meer ontspannen houding te hebben
  • Makkelijker aansluiting vinden (en durven meepraten/meedoen)

Heb je hulp nodig?

Als je er zelf niet uitkomt heb je misschien hulp nodig. Je bent bij mij van harte welkom voor een maatwerk traject. Dit start met een persoonlijk intake gesprek waarna ik een persoonlijk plan van aanpak schrijf (met een overzicht van programma, duur en kosten) zodat je precies weet waar je aan toe bent.

Mail me (info@dehoofzaakcoaching.nl) voor meer info. Voel je welkom!

Uniek aanbod: mogelijkheden van maatwerktraject nu flexibel inzetbaar in een coach abonnement.

Weerbaarheidstraining, faalangst reductie training, omgaan met emoties en spanning, brugklastraining; elementen uit het gehele trainingsprogramma nu ook beschikbaar in een programma voor nieuwe deelnemers.

Sinds de Corona-crisis is de invulling van mijn trainingen drastisch veranderd. Alle lopende individuele trainingen werden (tot nader order) uitgesteld en groepstrainingen afgezegd. Opeens lag alles even stil. Om toch in beeld te blijven en mijn cliënten te kunnen bijstaan bij het werken aan hun leerdoel hebben we bij individuele trainingen een wekelijkse ‘check-in’ afgesproken. Dat bevalt veel kinderen en ouders zo goed dat we het door blijven zetten.

Geen training, toch werken aan het leerdoel

Tijdens de check-in afspraak (via videobellen) hoor ik wat nog lastig is voor het kind en wat al goed gaat. Het is een mogelijkheid om even het hart te luchten. Naar aanleiding daarvan stuur ik ouders via e-mail extra ondersteuningsmateriaal (links, opdrachten, oefeningen) om ze verder te helpen. Via mail ontvang ik feedback van ouders.
Zo kan ik ze toch verder op weg helpen richting hun leerdoel terwijl de officiële training stilligt.

De kinderen vinden het wekelijkse contact prettig, ze voelen zich gezien en gehoord. Ze geven aan dat ze het fijn vinden om een eigen, vast moment in de week te hebben waarin er aandacht is voor hun ervaringen. Ze hoeven geen uur lang stil stil op een stoel te zitten, maar kunnen met het videobellen (meestal ong. 20 minuten) wel hun ei kwijt. Met de opdrachten die ze vervolgens krijgen kunnen ze op een leuke, ontspannen en creatieve manier blijven werken aan hun leerdoel.

Fijn voor kind én ouder


Ouders geven aan dat hun kind door de wekelijkse check-in afspraak rustiger is en meer ontspannen kan omgaan met lastige dingen. Ze vinden de persoonlijke benadering fijn en hebben baat bij het persoonlijk mailcontact.

Ik begrijp heel goed dat het voor veel kinderen op dit moment lastig is om met een nieuwe training te beginnen. Ze willen bijvoorbeeld wel graag leren om beter voor zichzelf op te komen, of leren omgaan met hun piekergedachten, maar zien het niet zitten om aan een nieuwe training te beginnen met alle onzekerheden over de 1,5-meter afstand regel etc.

Nu ook beschikbaar voor ‘nieuwelingen’

Juist voor hen heb ik mijn aanbod aangepast. Tot nu toe was de combinatie van de check-in met kind en ondersteuning van ouders alleen beschikbaar voor de cliënten die al een training hadden afgenomen, maar nu stel ik dit ook open voor nieuwe aanmeldingen. Met het kindercoaching abonnement kunnen zij optimaal profiteren van mijn gehele trainingsaanbod.

Wat heb je nodig?

Het enige dat je nodig hebt is een laptop met camera of een smartphone met internet en een e-mail adres. Als we een afspraak hebben gemaakt stuur ik je voor de afgesproken datum en tijd een veilige link voor het videobellen. Als het fijn is om op papier te werken is het fijn als je ook een printer hebt, maar dat is geen noodzaak.

Kindercoaching abonnement

Voor € 75 per maand hebben we elke week een persoonlijke check-in afspraak waarna er ondersteunende informatie/opdrachten via e-mail worden verzonden en ouders onbeperkt ondersteuning via e-mail ontvangen.

Het abonnement start met 2 maanden, waarna het opzegbaar is. Je mag het uiteraard ook door laten lopen voor onbeperkte ondersteuning.

Lijkt het je wat? Aanmelden kan met een mail aan info@dehoofdzaakcoaching onder vermelding van ‘kindercoaching abonnement’.

Stop piekeren

Piekeren

In mijn praktijk kom ik regelmatig mensen tegen die zich zorgen maken en daar veel over nadenken (piekeren). Ze hebben last van piekergedachten; een gedachtenstroom die spanning oplevert en die hen belemmert. Ze blokkeren, kunnen niet meer kunnen ontspannen of hebben moeite met in slaap komen. Ze ervaren vaak dat het moeilijk is om met het piekeren te stoppen. 

Piekergedachten horen niet alleen bij volwassenen, ook kinderen en tieners kunnen ermee worstelen. Piekeren en faalangst, piekeren en pesten; het gaat vaak hand in hand. Het kan zorgen dat je geen nieuwe uitdagingen of sociale contacten meer aangaat, dat je niet meer durft.

Wat kan helpen? Ik deel mijn ervaringen uit de praktijk met je en geef je tips.

Wat is piekeren?

Om piekeren te kunnen stoppen, is het van belang om te begrijpen hoe het werkt. In de ‘Van Dale’ staat bij piekeren: ‘ingespannen denken’ en ‘bezorgd peinzen; = tobben’. Piekeren kan je omschrijven als ‘denken in een cirkel’. Dezelfde gedachten komen steeds terug en zijn gebaseerd op zorgen die je hebt. Je kan je bijvoorbeeld zorgen maken over werk of school, over vriendschappen of familierelaties of gezondheid. 

Wat als…

Piekergedachten zijn vaak zijn gedachten die beginnen met ‘Wat als…’ Vervolgens komt er iets met een negatief effect, iets om je zorgen over te maken. Bijvoorbeeld: ‘Wat als ik tijdens die presentatie een blackout krijg?’ of ‘Wat als ik (of mijn ouder/kind) het Corona virus krijg?’ Ik hoor helaas ook van kinderen die zijn gepest dat ze blijven denken aan ‘Wat als ze me weer gaan pesten?’.

Piekeren

Het vervolg (dat wat er na de ‘wat als…’ komt) is iets waarvan we niet zeker kunnen weten of het wel gaat gebeuren. Het kan handig zijn om alvast een oplossing te bedenken, maar als je in een cirkeltje blijft draaien (zonder een oplossing te bedenken of daarin te geloven) dan is er een negatieve spiraal van gedachten. 

Moeilijk te stoppen

De negatieve spiraal is lastig te doorbreken. Dat kan er weer voor zorgen dat je je zorgen gaat maken over het zorgen maken. Alles wat je aandacht geeft groeit, waardoor de vicieuze cirkel kan ontstaan. Zo wordt het steeds lastiger om piekergedachten te stoppen.

Alles wat je aandacht geeft groeit
(bron: gedachtekracht.nl)

Advies 

Een advies om piekergedachten te stoppen zou kunnen zijn dat je ze negeert. Dit is echter moeilijk te doen. De gedachten mogen erkenning hebben, ze mogen er zijn. Ze zijn er namelijk al. Als je ze probeert weg te stoppen komen ze op een ander moment waarschijnlijk net zo hard weer terug. 

Wat helpt wel:

Zoals beloofd deel ik mijn ervaringen uit de praktijk. Bij De Hoofdzaak Coaching en via Faalangstcentrum Rotterdam komt het omgaan met piekergedachten vaak voorbij tijdens persoonlijke coaching of in trainingen. Wat werkt voor mijn cliënten deel ik hieronder:

Tip #1 – realisme

Aandacht geven aan je gedachten is alleen handig als je daarbij bedenkt dat ze een functie kunnen hebben (een oplossing bedenken) én dat je realisme niet uit het oog te verliest. 

Angst voor het onbekende

Tip #2: informeer jezelf

Mijn oma zei vroeger altijd al ‘Een mens lijdt het meest van het lijden dat hij vreest’. Bij gedachten aan wat er zou kunnen gebeuren helpt het als je jezelf afvraagt hoeveel kans er is dat het ook echt gebeurt? Hoe zeker kan je dat wetenHoe zou het zijn als dat niet zou gebeurenEn hoe ziet het er dan uit? Als je jezelf echt eerlijk antwoord kan geven op die vragen helpt dat om te kunnen relativeren. Relativeren kan ook door te lezen over het onderwerp waar je over piekert. Wat is echt nieuws, wat is ‘fake news’? Misschien kan je jezelf geruststellen door informatie over het onderwerp in te winnen. Kinderen kunnen zich bijvoorbeeld zorgen maken over het coronavirus. Door hen (en jezelf) te informeren over maatregelen die zij zelf kunnen treffen kan het piekeren worden gereduceerd.

Tip #3: vergeet het positieve niet

Piekergedachten kunnen ook een positieve functie hebben. Nadenken over ‘wat als…’ kan zorgen dat je voorbereid bent en gaat denken over een oplossing als er iets mis zou gaan. 

Tip #4: wees kritisch en eerlijk

Als je de kans dat wat na de ‘wat als…’ komt ook echt gaat gebeuren groot acht, dan helpt het om jezelf kritische vragen te stellen. Eén van die vragen is: 

  • ‘Wat kan IK daaraan doen?’. 
  • Je kan je ook afvragen of het wel jouw probleem is? Soms nemen we problemen van anderen mee, maar kunnen we ze niet oplossen, hoe graag we het ook voor de ander zouden willen. 
  • Je kan je afvragen wat wél kan helpen; kan je hulptroepen inschakelen?
  • Of misschien mag je het probleem wel loslaten?
Kritische vragen

Tip #5: kom uit je hoofd

Ik merk in mijn praktijk dat mensen moeite kunnen hebben om eerlijk antwoord te geven op die vragen. Dan neemt ‘het probleem’ teveel ruimte in. Dan helpt het om even ‘uit je hoofd’ te komen. Dat kan met een mindfulness oefening (in het ‘nu’) of met een fysieke ontspanningsoefening (bijvoorbeeld de ‘bodyscan’).

Ademhaling

Tip #6: breng het naar buiten

Tenslotte kan het helpend werken om de piekergedachten te ‘externaliseren’. Je kan het probleem even buiten jezelf brengen. Dit kan bijvoorbeeld door ze op te schrijven in een dagboek, maar het kan ook door het buiten je hoofd te visualiseren. Welke methode past beter bij je?

Externaliseren kan relativerend werken en je kan er op die manier ook makkelijker afstand van nemen. En alles wat je van een afstandje bekijkt kan opeens veel helderder lijken. Het geeft je overzicht. Zo werkt het voor mij in de rol van coach en trainer in mijn praktijk ook: ik heb een professionele afstand van ‘jouw probleem’ waardoor ik het anders kan (over)zien dan wanneer ik met mijn eigen piekergedachten bezig ben.

Wat werkt voor jou?

Ik ben benieuwd wat je van deze tips vindt, welke wil je uitproberen en welke helpt/helpen voor jou? Ik zou het leuk vinden om het van je te horen.

Iets extra’s nodig? Je bent welkom bij De Hoofdzaak Coaching!

Mocht je er zelf niet uitkomen, dan sta ik heel graag voor je klaar om je op weg te helpen om meer ontspannen in het leven te staan. Mail je me op Info@dehoofdzaakcoaching.nl? Ik hoor graag van je!

Oplossing pesten RotterdamDé oplossing voor pesten

Blog voor de dag tegen pesten – 2018

Vandaag is het de dag tegen pesten. Op deze dag wordt via allerlei kanalen en door allerlei instanties extra aandacht besteed aan het onderwerp pesten. Dit onderwerp heeft in mijn praktijk het hele jaar door de aandacht, maar deze speciale dag is een extra mooie gelegenheid voor een blog over dé oplossing tegen pesten, want: sjonge…wat is het nodig!

Cijfers over pesten

Op de website van het Nederlands Jeugd Instituut (NJI) zijn cijfers te vinden over pesten. Daaruit blijkt dat pesten (nog steeds) een groot probleem is, dat echt een oplossing verdient. Een paar voorbeelden:

Pesters

Onderzoek uit 2013 wees uit dat in de hoogste klassen van het basisonderwijs ruim 1 op de 5 leerlingen aangeeft te pesten. Dat zijn dus gemiddeld 5 pesters per klas. Let op: eentje is al genoeg om iemand het leven zuur te maken; maar het zijn er VIJF. Bij de vraag waarom ze het deden, zei 22% van de pesters dat ze pestten ‘om mee te doen’.

In 2007 is onderzoek gedaan naar cyberpesten. Toen bleek meer dan de helft van de ondervraagde kinderen zich minstens 1x per maand schuldig te maken aan en vorm van online pesten. Wat mijn hier (o.a.) opvalt: het jaartal. Want kom op mensen: 2007… dat is 11 jaar geleden! Sindsdien is de online wereld alleen nog maar (enorm) gegroeid. Het kan niet anders dan dat deze cijfers ook zijn gegroeid. Schokkend!

Slachtoffers

Op de website van het NJI staan ook cijfers over slachtoffers van pesten. Cijfers van 2016 geven aan dat 10% van de leerlingen in groep 7/8 van het basisonderwijs slachtoffer is van pesten. Dat zijn in elke gemiddelde klas 2 kinderen. In het voortgezet onderwijs gaf 8% van de leerlingen aan gepest te worden, waarvan 5% wekelijks!

En bijna 1 op de 5 leerlingen in het voortgezet onderwijs werd in 2016 slachtoffer van cyberpesten. Ook hier gemiddeld vijf per klas dus. Vijf leerlingen die meer met zich meedragen dan zou moeten.

Tijd voor dé oplossing

Uit de cijfers blijkt de noodzaak voor dé oplossing. Het wordt ook hoog tijd, toch? Pestgedrag bestaat al heel lang, er is genoeg over geschreven en gepraat, nu wordt het tijd om orde op zaken te stellen: mouwen opstropen (op z’n Rotterdams) en aanpakken die boel. Onze kinderen moeten kunnen opgroeien zonder deze ballast. Dus: huppekee: aan de slag!

Een tof idee

Dat klinkt goed hè: DÉ oplossing! Ik vond het zelf wel een tof idee…

Maar, helaas…DÉ oplossing bestaat niet. Nee, nou niet afhaken; ik zal uitleggen waarom: de oorzaak van pesten verschilt per situatie. Zoveel verschillende oorzaken vragen ook om verschillende oplossingen.

  • Soms wordt gepest uit angst

Bijvoorbeeld als de pester zelf niet zoveel zelfvertrouwen heeft en een ander kleineert om zichzelf groter te voelen. Dat doet denken aan een mooie quote (van auto-ontwerper –E. Himmel- nota bene), die een wijze les vormt om aan kinderen mee te geven:

“ Er is nog nooit iemand groots geworden door te laten zien hoe klein een ander is.”

Soms is een pester bang dat hij/zij buiten de groep valt en wil zich met pestgedrag bewijzen. Die pester mag leren zijn/haar eigen weg te bewandelen en om te gaan met groepsdruk.

  • Soms kan een slachtoffer zelf helpen om het pesten te laten stoppen. Bijvoorbeeld door een assertieve (lichaams)houding aan te leren en stevig(er) in de schoenen te komen staan.
  • Soms kan het helpen om de eigen mening te kunnen en durven formuleren. Dit geldt zowel voor pesters (die meelopen) als slachtoffers.
  • En soms helpt het om buitenstaanders de rol van helpers in te laten nemen en als een soort moreel kompas te laten fungeren.

Wat werkt tegen pesten is dus helemaal afhankelijk van de situatie en de mensen die de rollen in het pestprobleem hebben. Pesten is een groepsproces en helaas… er is geen standaard oplossing.

Het goede nieuws:

Dat klinkt ingewikkeld en naar, maar gelukkig is er ook goed nieuws:

  • goede trainers en coaches bieden maatwerk, waardoor het probleem goed kan worden aangepakt
  • in de trainingen van de Stichting omgaan met pesten (Sta Sterk training/ sociale weerbaarheidstraining) komen alle soorten oplossingen aan bod (zie hier de website)

Hoewel dit blog je dus helaas niet DÉ oplossing heeft gebracht, weet je dat er wel oplossingen zíjn. De Stichting Omgaan met Pesten heeft goed opgeleide trainers door het hele land. In Rotterdam help ik je graag verder.

Voor degenen die meer inspiratie willen voor het omgaan met pesten: check het gratis e-boek hierover eens dat je kind vinden bij ‘downloads’ op deze website.

En anders mail je me gewoon (zie hier), dan zoeken we samen jouw oplossing!

 

 

Online pesten (cyberpesten):
waarom dit minstens zo erg is als ‘live’ pesten

Digitaal pesten / cyberpesten / online pesten: het is een relatief ‘nieuwe’ vorm van pesten.

Iedere ouder weet wat pesten is. Maar cyberpesten: wat is het eigenlijk? Is dat nou zo anders dan ‘gewoon’ pesten? En zijn de gevolgen van cyberpesten anders dan bij andere vormen van pesten? Het is een belangrijk onderwerp en ik zal uitleggen waarom cyberpesten onze aandacht verdient:

(meer…)

Ontspanningsoefening ‘bodyscan’

Niet lekker in je vel zitten brengt spanning met zich mee. Dat kan zowel mentale spanning als fysieke spanning zijn. Door aan de slag te gaan met de fysieke spanning en bewuste fysieke ontspanning, zal automatisch de mentale spanning ook afnemen.

De ontspanningsoefening ‘bodyscan’ is gemakkelijk toepasbaar en duurt niet lang. Ik doe ‘m al heel lang tijdens trainingen en de ervaringen zijn altijd prettig.

In de 18 jaren dat ik (jazz)dans les gaf, vonden mijn leerlingen onderstaande variant altijd een heerlijk ontspannen manier om de les af te sluiten. De laatste jaren gebruik ik deze oefening weer bij m’n weerbaarheidstrainingen. Ik deel ‘m graag met jullie: (meer…)

Tips tegen pesten

Dag tegen pesten 2017

 

Vandaag is de ‘dag tegen pesten’, een mooie gelegenheid voor een nieuwe blog. Omdat ik in mijn praktijk merk dat het voor ouders erg moeilijk kan zijn als hun kind in aanraking komt met pestgedrag, is dat het onderwerp van dit blog.

Omdat ik van delen hou: hieronder 6 tips voor ouders over omgaan met pesten. (meer…)

leren lerenVastgelopen in het voortgezet onderwijs 

Er zijn leerlingen in het voortgezet onderwijs die vastlopen:

Leerlingen die het altijd prima hebben gedaan op school. Leerlingen die niet dom zijn. Leerlingen met betrokken ouders. Leerlingen op een goede school.

En tóch zijn ze vastgelopen.

Kúnnen deze leerlingen eigenlijk wel leren? Wat is er aan de hand? Lees het hieronder: (meer…)

brugklas bibbers

Brugklas bibbers voor groep 8

Vandaag stond de kop ‘Brugklas bibbers voor groep 8’ op de voorpagina van kinderkrant ‘kidsweek’. En grote zus van de kidsweek, de jeugdkrant ‘seven days’ publiceerde een onderzoek onder 600 basisscholieren hierover (het artikel vind je hier).

Beide kranten erkennen dat het gedag zeggen van je oude, vertrouwde basisschool moeilijk is, maar het grote, nieuwe onbekende van de brugklas is nóg spannender. Hiervan krijgen de ‘groep 8-ers’ de bibbers. Wat kan je als ouder doen om je kind hier goed bij te begeleiden? (meer…)

Brugklas en ouder

De betrokken ouder en de (aanstaande) brugklasser

Ken je dat:
jouw kind zit in groep 7 of 8 van de basisschool. Jij weet precies wat er omgaat in zijn/haar leven, met wie je kind omgaat, wat hij/zij leert op school, welke vakken goed gaan, waar hulp bij nodig is, welk huiswerk wanneer af moet zijn…etc.

Je bent een betrokken ouder. En jouw kind gaat straks naar de brugklas…. hoe betrokken kan je dan nog zijn? Hoe zie jij de verandering voor je? Durf je ‘los te laten’ en denk je dat jouw kind er helemaal klaar voor is? (meer…)